Was isch säb für n'es Liechtli?
Was isch säb für n’es Liechtli? Was isch säb für ne Schii?
De Chlaus mit de Latärne lauft grad de Wald dur y.

Sin Esel, de hed glaade, er rüeft, J-a, J-a!
Hüt dörf i mid mim Meischter emal is Stedtli ga!

Im Sack, da heds vill Nusse, au Tirgel, Zimmetschtärn,
die träg ich, wärs en Zentner, für d’Chinde erscht nu gärn!



Es nachted scho
Es nachted scho und schneieled,
du liebi Zyt, ganz grüsli,
de Chlaus leid jetzt sin Mantel aa
und bschlüsst druf nu sys Hüüsli.
Er holt de Schlitte us em Schopf,
spannt s’Eseli gschwind aa,
und laded d’Seck und d’Ruete uuf,
won är für d’Chind mues haa.
Hü Trämpeli, seid är, sisch Ziit,
de Wäg is Städtli isch no wiit.
Mier händ hüt Abig gar vill z’tue,
hü, Trämpeli, lauf artig zue.
Wie sind die Seck so dick und schwär,
wer chund ächt dRuete über, wer?
De Chlaus weiss alles ganz genau,
drum, liebi Chinde, folgid au.



Samichlaus du schöne Maa
Samichlaus du schöne Maa,
hesch en warme Mantel aa.
Gäll, du wohnsch im Tannewald,
det isch es sicher bitter chalt!
Dies Hüsli isch, wiit hinder de Tanne,
und die sind jetzt mit Schnee behange.
mit tuusig Stärnli fiin und chlii,
ich glaub, es muess bald Wiehnacht sii!
Es Gheimnis schwebt jetzt i der Luft,
mit Guetzli- und Läbchuecheduft,
de Mond und d’Schtärne lüchtet heller,
und d’Chinderhärze chlopfet schneller.
Gäll, Samichlaus, du dänksch es au,
es isch en ganz en bsundri Ziit,
drumm wemmer lieb sii mitenand,
wend Fride ha, und au kein Striit.
Samichlaus, s’isch schön bisch cho,
und hesch es Säckli mit dier gno,
mit Öpfel, Nuss und Zimmetstärn, die han ich nämlich bsunders gärn.
Damit du nümm so viel muesch träge,
muess ich dier jetzt grad öppis säge,
Lass doch das Säckli für mich da,
hesch’s denn liechter zum wiiterga.



Äs dunklet scho durs Gässli y
Äs dunklet scho durs Gässli y,
dr Samichlaus chunnt jetzt de gly!
Ä chalte Wind blosst i sis Horn,
villicht, villicht gits Schnee bis morn!

Oh wenn doch so nä Wulchä chäm
und huffä Schnee uf d Ärdä nähm,
de wer dr Samichlaus sicher froh,
de chönnt er mit em Schlittä cho!



D`Stube isch nu hell
D`Stube isch nu hell.
Samichlaus, chumm schnell!
Au zu mier, ich bitt;
d`Ruete nimm nid mit!

Blyb nid duss im Gang!
Lueg nur, wien ich plang,
bis mer öppis gisch,
wilt en Guete bisch.

Pack jetz weidli us!
Mach di breit im Huus!
Nachher will ich gly
ganz en Brave sy.



De Samichlaus und s Eseli
De Samichlaus und s Eseli
gönd dur de Winterwald.
Es isch scho spat, äs dunklet gli,
und s’Dörfli gseht me bald.

Uf allne Tannebäumli
lyt silberglänzigs Biecht.
E jedes hät sys Träumli,
vo Cherzeglanz und Liecht.

Es Zwärgli treit`s Laternli
dur‘s Wägli ab vora.
Am Himmel schyned Sternli,
de Kauz stimmt‘s Nachtlied a.

Zum Wald us über d Matte
springt`s Bächli schnell devo,
de Schnee lyt da wie Watte,
jetzt isch de Winter cho.

De Samichlaus und s’Eseli
sind scho bim erschte Huus.
Mir gsehnd de heiteri Lampeschy
Zum chlyne Fenschter us.



Samichlaus wie bin-i froh
Samichlaus wie bin-i froh,
dass du au zu mier bisch cho,
dass du mier mit guete Sache
ganz e grossi Freud willsch mache.

Mit em «Folge» weiss ich scho
dörftis mängisch besser goh.
Weisch ich ha halt s Händli wäsche
öppe scho emal vergässe!

Hüt da sind sie suber! Lueg!
Samichlaus, gäll gisch mier gnueg
Guetzli, Nuss und Mandelchärn,
weisch, die han ich  richtig gärn.



Chlausgedicht
Im Hochhuus da bin ich dihei,
und ha gwüss Sorge gha,
ob ächt de Chlaus im Tannwald uss
mich da au finde cha.

Jetz aber Chlaus bisch du ja da,
das macht mi würkli froh,
und morn verzell ich allne Lüüt
de Chlaus sig zue-mer cho.

So wäg em Folge stohts nid schlecht,
und d Eltere hönd gseit,
sie hebe au scho es guets Wort
für mich bi dier i-gleit.

Gäll Chlaus, du machsch kei langi Pflänz,
ich säg gwüss: «Dank ders Gott»,
und ich versprich dier, dass ich gärn
au wieder folge wott!



Dur Ys und Schnee
Dur Ys und Schnee vom Bärgwald här
chunsch du hüt zu üs Chind,
cho luege wie s üs öppe gieng
und ob mir artig sind.

Bis rächt willkomme liebe Chlaus
i üsem chline Huus.
Gäll gohsch nid z fescht mit üs is Gricht,
läär lieber s Säckli us!

Macht s Folge öppedie üs Müeh
und goht nid immer guet,
probiere tüend mirs allewil
mit täglich nüäm Muet.

Drum Chlaus, tue ja nid schimpfe hüt,
läär bitti s Säckli us,
nimm üsä Dank - und gang doch au
zum Chind im Nachberhuus!




Literaturhinweise:

Chum ine
Euw, Aloys von (Hrsg.); Kerner, Ruth (Illustr.)

Neui Samichlaus Gedichtli
Euw, Aloys von (Hrsg.)